Evrim Sezen’e…

 

 

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
kalbim şimdi bir sokak çocuğu
kelebekleri göç etti gönlümün
ıssızlaştı hayat sanki
sanki sabahı eksik şiirlerimin
sanki gecesi hep kanayan bir yara
ve sanki artık hep kanayacak
ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim
çare yok ağlayacak

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
kapıları kendime ben açamadım
ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni
ter içinde takvimler
istasyon öksüzlüğünde gözyaşım
düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım
sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım
savunamadım seni kimselere
anlatamadım seni kimselere
kimsesiz kaldım
en çok da sensiz

 

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
sana uyumak
sana uyanmaktı hayat
sıratını geçtim yaşarken,korkmadan
korkumu geçtim cesarete ihanetle
berduş bir,yalan masumiyeti öptüm bile bile
tek sen gitme diye
sonbahar oldum,yaprak yaprak
ağaç oldum köklerimi unutarak
tesellisiz bir geceye fırlatıldım
kalbimi dar bi kafese kapatarak
içimde bir kanarya
hiç susmadan ağlayacak

 

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak
seni sevdiğimi bağırdım mehtabına
beyazında aklandım bulutunun
mavi mavi sevdim seni
içim kan ağlayarak

 

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
anlattıkça üşüyor,anlattıkça ısınıyor yüreğim
bu gün sardunyalarım da açmadı
belkide küskün renklere
ellerimde ibadet gibi yaşadıklarım
ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
sensiz soluyorum anlayacağın
mavi mavi ölüyorum
duyuyor musun
orda mısın
var mısın
yok musun?

Bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
yanarak
yıkılarak
aklıma her geldiğinde

 

 

                                                            AĞLAYARAK …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yüreğini yaksa da hüzün 

Ele karşı solmasın yüzün

 

 

 

 

 

 

Martıların çığlıklarında sevdim seni

Denizin mavisinde, yosunun yeşilinde

Başıboş hoyrat dalgalarda sevdim seni

Denizim sen, sen denizim olmuştun…

  Hayallerimde sevdim seni

Her birinin yıkılışında daha çok sığındım sana

Hayallerimin ve düşlerimin kırıntılarını biriktirdim de yüreğimde

Düşlerim sen, sen düşlerim olmuştun…

  Boyacı esmer çocuğun sandığında sevdim seni

O kara gözlerindeki yoksulluğunda

Sefaletin sürdüğü, gariban ama gururlu sofralarda

Yaralı yüreklerin acısında sevdim seni…

  Şiirlerde sevdim seni, hasret kokan şiirlerde

Her mısrası yara açarken yüreğime

Her şiirde biraz sen vardın

Şiirler sen, sen şiir olmuştun dilime…

  Mektuplarda sevdim seni

Yazılmış ama üzülmeyesin diye gönderilmemiş mektuplarda

Zarfını açtığım her mektup sen kokardı, hasret kokardı

Hasretim sen, sen hasretim olmuştun…      Ertelenmiş mutluluklarda sevdim seni

Söylenmemiş sözlerde, yarım kalan dizelerde,

Sevgi sözcüklerinin sıkıştırıldığı satır aralarında,

Kalemimin özgürlüğünde sevdim seni…